Δε φοβάμαι τίποτα, δεν ελπίζω τίποτα, δεν ψηφίζω τίποτα, αγωνίζομαι για τα πάντα

Antieklogikh_afisa_2015-page-001

ΔΕ ΦΟΒΑΜΑΙ ΤΙΠΟΤΑ
Η προσπάθεια επιβολής του φόβου σε ολόκληρη την κοινωνία ήταν κεντρική πολιτική επιλογή της κυβέρνησης τα τελευταία χρόνια. Επικεντρώθηκε κατά κύριο λόγο στην  τρομοκράτηση  και την υποταγή όσων οδηγούνται στην εξαθλίωση από την καπιταλιστική αναδιάρθρωση (άνεργοι, άστεγοι, ανασφάλιστοι), όσων “περισσεύουν” από τα νέα αναπτυξιακά σχέδια των κυρίαρχων και στην καταστολή όσων συνεχίζουν να αντιστέκονται στη λεηλασία της ζωής μας.
Η επινόηση και η προβολή εσωτερικών (απεργών, αντιστεκόμενων, αναρχικών) κι εξωτερικών εχθρών καθώς και η εθνικοπατριωτική-διαταξική ρητορική στόχευε στην ανασύνθεση της κοινωνίας στη βάση της υποταγής και της “εθνικής ομοψυχίας”.
Η προεκλογική εκστρατεία της ΝΔ στηρίζεται κι αυτή στην προσπάθεια τρομοκράτησης των εξαθλιωμένων ώστε να συναινέσουν εκ νέου με την ψήφο τους, ελπίζοντας σε ένα μελλοντικό ελαστικό, ανασφάλιστο και λειψό μεροκάματο. Ο τρομοκράτης με το όνομα “χρεωκοπία” επιστρατεύεται κάθε τόσο για να συνετίσει όσους συνεχίζουν να επιβιώνουν ως σύγχρονοι σκλάβοι. Θα πρέπει να συνεχίσουν να σκύβουν το κεφάλι προκειμένου να μη χάσουν και τα λίγα που τους απόμειναν.

ΔΕΝ ΕΛΠΙΖΩ ΤΙΠΟΤΑ
Η ελπίδα που προσπαθεί να μας πουλήσει ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η άλλη όψη του εξουσιαστικού νομίσματος. Μια βαλβίδα αποσυμπίεσης της συσσωρευμένης κοινωνικής οργής,
Ως αντιπολίτευση, αυτοπροβλήθηκε ως αντιπρόσωπος  των κινημάτων και  των κοινωνικών-ταξικών αγώνων, στους οποίους ποτέ δεν έπαιξε ρόλο. Προσπάθησε επικοινωνιακά να τους απονευρώσει και να τους χειραγωγήσει προκειμένου να τους εξαργυρώσει στην κάλπη.
Ως αυριανός αριστερός διαχειριστής του κράτους, θα ανανεώσει προσωρινά την εικόνα του καθεστώτος, μέχρι να οδηγηθεί στην αποβολή του κινηματικού προσωπείου που θα επιβάλλει η θέση του. Η αλλαγή φρουράς στην κρατική διαχείριση δεν πρόκειται να φέρει κάποια ριζική αλλαγή στη ζωή μας. Η κρατική και η καπιταλιστική αναδιάρθρωση θα συνεχιστούν, κι εμείς θα συνεχίσουμε να αποτελούμε υλικό προς καταπίεση κι εκμετάλλευση.

ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΩ ΤΙΠΟΤΑ
Το δίπολο του φόβου και της ελπίδας, του μαστιγίου και του καρότου, χρησιμοποιήθηκε πάντα από τους εξουσιαστές ως ένας ισχυρός μηχανισμός χειραγώγησης και ελέγχου. Με τον ίδιο τρόπο χρησιμοποιείται και σε αυτές τις εκλογές προκειμένου να συμβάλλει στην απόσπαση συναίνεσης και στην αναβάπτιση (σε αριστερή κολυμπήθρα) και ισχυροποίηση του καπιταλισμού και του κρατισμού.
Ο φόβος και η ελπίδα είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.   Από το «Καραμανλής ή τανκς» στο «Καραμανλής ή χάος», και από το «αλλαγή ή δεξιά» στο «υποταγή ή χρεωκοπία» το αποτέλεσμα ήταν πάντα η (άμεση ή μακροπρόθεσμη) ένταση της καταπίεσης και της εκμετάλλευσης.
Αν δεν πάρουμε στα δικά μας χέρια τις αποφάσεις που αφορούν τη ζωή μας, αν δεν πάρουμε την ευθύνη της κοινωνικής αυτοδιεύθυνσης, κανένας αρχηγός και κανένα κόμμα δεν πρόκειται να μας σώσει.

ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΝΤΑ

Ξέρουμε πολύ καλά ότι τίποτε δε χαρίστηκε στην τάξη μας. Δε μας το χάρισαν ούτε κυβερνήσεις, ούτε κόμματα, ούτε αφεντικά. Ό,τι κερδίσαμε, το κερδίσαμε με αγώνες στους χώρους δουλειάς, στις γειτονιές μας, με αγώνες στο δρόμο. Κι εκεί θα συνεχίσουμε να βρισκόμαστε. Στο δρόμο για την Κοινωνική Επανάσταση, για τον Ελευθεριακό Κομμουνισμό, για την Αναρχία.

Αναρχική Συλλογικότητα Καθ’ οδόν

This entry was posted in Αφίσες. Bookmark the permalink.

5 Responses to Δε φοβάμαι τίποτα, δεν ελπίζω τίποτα, δεν ψηφίζω τίποτα, αγωνίζομαι για τα πάντα

  1. Pingback: Não temo nada, não espero nada, não voto em ninguém, luto por tudo | Verba Volant

  2. kathodon says:

    Το κείμενο της αφίσας στα ισπανικα. Ευχαριστούμε πολύ τους συντρόφους και τις συντρόφισσες του Verba Volant για τη μετάφραση:

    Este es el texto de un cartel de la Colectividad anarquista Kath´odón (En el camino, Sobre la marcha), escrito y publicado con motivo de las elecciones generales del 25 de enero de 2015.

    No temo nada

    El intento de imponer el temor a toda la sociedad ha sido la política principal del gobierno en los últimos años. Se ha centrado principalmente en la aterrorización y el sometimiento (sumisión) de los que están siendo conducidos a la miseria a causa de la reestructuración capitalista (desempleados, personas sin hogar, personas sin seguridad social), de los “excedentes” de los nuevos planes desarrollistas de los soberanos, así como en la represión de los que siguen resistiendo al saqueo de nuestra vida.

    La invención de unos enemigos internos (huelguistas, luchadores que se resisten, anarquistas) y externos, y la retórica nacionalista interclasista, han tenido como objetivo la re-estructuración de la sociedad sobre la base de la sumisión y la “unidad nacional”. La campaña electoral del partido derechista Nueva Democracia está basada en este intento de aterrorizar a los indigentes, así que vuelvan a consentir con su voto (la política de este partido), teniendo la expectación de conseguir en el futuro un trabajo con un horario laboral flexible, sin seguridad social y cobrando unas migajas. El terrorista llamado “quiebra” es usado cada dos por tres para mantener a raya a los que continúan sobreviviendo como esclavos modernos. Ellos tendrán que seguir agachando la cabeza para no perder lo poco que se les ha quedado.

    No espero nada

    La esperanza que nos está tratando de vender el partido izquierdista Syriza es la otra cara de la misma moneda autoritaria. Es una válvula de descarga de la rabia social acumulada. Como partido de la Oposición parlamentaria ha sido auto-presentado como representante de los movimientos y las luchas de clase y sociales, en las que nunca han jugado ningún papel. Ha intentado neutralizarlas a nivel comunicativo, y manipularlas, para poder beneficiarse de ellas en las urnas.

    Como futuro gestor del Estado, renovará temporalmente la imagen del Régimen, y llegará hasta a quitarse la máscara anti-sistémica que su estado actual le obliga a tenerla puesta. El cambio de guardia en la gestión estatal no traerá ningún cambio radical en nuestras vidas. El Estado y la reestructuración capitalista van a continuar, y nosotros vamos a seguir siendo los que vamos a ser oprimidos y explotados.

    No voto a nadie

    El dipolo del miedo y la esperanza, del látigo y la zanahoria, siempre ha sido utilizado por los gobernantes como un poderoso mecanismo de control y manipulación. De la misma manera es usado en estas elecciones con el fin de conseguir el consentimiento de la gente, y con el fin de contribuir a la purificación (en una pila bautismal izquierdista) y al fortalecimiento del capitalismo y del estatismo.

    El temor y la esperanza son dos caras de la misma moneda. Del dilema “Karamanlís o blindados” al “Karamanlis o caos”, y del “cambio o Derecha” al “sumisión o quiebra”[1] , el resultado siempre ha sido la intensificación (a corto o largo plazo) de la opresión y la explotación. Si no tomamos en nuestras propias manos las decisiones que conciernen a nuestras vidas, si no asumimos la responsabilidad de la autogestión social, ningún líder y ningún partido van a salvarnos.

    Lucho por todo

    Sabemos muy bien que nada se le ha concedido a nuestra clase. Nada nos han concedido ni los gobiernos, ni los partidos, ni los patrones. Lo que hemos conquistado, lo hemos conquistado luchando en los lugares de trabajo, en nuestros barrios, en la calle. Y ahí seguiremos estando. En el camino hacia la Revolución Social, el Comunismo Libertario, la Anarquía.

    Colectividad anarquista Kath´odón (En el Camino, Sobre la marcha)

    [1]N.d.T. El primer dilema fue presentado como tal en 1974 por el partido derechista Nueva Democracia, tras la caída de la Dictadura militar. Karamanlís era el líder de este partido en aquel entonces. El segundo dilema se refiere a su sobrino, líder del mismo partido en las elecciones de 2009. El tercer dilema fue usado por el partido autodenominado Movimiento Socialista en varias elecciones. El último dilema es actual.

    http://verba-volant.info/es/no-temo-nada-no-espero-nada-no-voto-a-nadie-lucho-por-todo/

  3. Pingback: No temo nada, no espero nada, no voto a nadie, lucho por todo |

  4. Pingback: Καθ’ οδόν : Δε φοβάμαι τίποτα, δεν ελπίζω τίποτα, δεν ψηφίζω τίποτα, αγωνίζομαι για τα πάντα | Mpalothia

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *