Κείμενα

120 άρθρα

Να μη γίνουν οι επιστρατεύσεις απεργών εικόνα από το μέλλον μας

“Με το να αντιμετωπίζετε τις κοινωνικές αντιδράσεις με εφαρμογή χουντικών μεθόδων, πυροδοτείτε την κοινωνική έκρηξη.”  Αντώνης Σαμαράς, 11/2/2011

Η χρονική συγκυρία δεν είναι τυχαία. Το κράτος ήξερε πολύ καλά τι έκανε επιλέγοντας να προχωρήσει τώρα στην κατάθεση του νομοσχεδίου για τους εργαζόμενους στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση: είτε θα έπαιρνε μια «εύκολη νίκη», καθώς θα απέφευγε να αντιμετωπίσει τις κινητοποιήσεις των εκπαιδευτικών, ελέω πανελλαδικών εξετάσεων, είτε θα χρησιμοποιούσε το ίδιο πρόσχημα προκειμένου να καταστείλει τις αντιδράσεις, ερεθίζοντας ταυτόχρονα τον κοινωνικό αυτοματισμό.

Η απόφαση της ΟΛΜΕ ήταν να εισηγηθεί 24ωρη απεργία στις 17 Μαΐου και πενθήμερη απεργία την πρώτη εβδομάδα των πανελλαδικών εξετάσεων, από τις 20 Μαΐου, ενάντια στην αύξηση των ωρών εργασίας και την καρατόμηση χιλιάδων καθηγητών. Πριν ακόμα η απόφαση για απεργία εγκριθεί από τις τοπικές ΕΛΜΕ, η κυβέρνηση αποφάσισε την επιστράτευση των 88.000 (από 102.000 προ μνημονίων) καθηγητών στα Γυμνάσια και τα Λύκεια. 

Ο προπαγανδιστικός μηχανισμός των Μ.Μ.Ε. συντάχθηκε σύσσωμος με τις κυβερνητικές αποφάσεις, κάνοντας λόγο για «τεμπέληδες», που «με την απεργία τους καταστρέφουν τα όνειρα των παιδιών», και οι οποίοι «θέτουν υπό ομηρία χιλιάδες μαθητές και τις οικογένειές τους που περιμένουν να δώσουν εξετάσεις» (το τελευταίο αναπαράχθηκε και από τους εργατοπατέρες του Κ.Κ.Ε. και του Π.Α.ΜΕ.), προσπαθώντας γι’ ακόμη μια φορά να στρέψει το ένα κομμάτι της εργατικής τάξης απέναντι στο άλλο. Οι μαθητές και οι νέοι ξέρουν πολύ καλά πως ομηρία είναι το 64% ανεργίας στις νέες ηλικίες και πως τα όνειρα τους δεν είναι η ανασφάλιστη και χωρίς ωράρια εργασία με 350 ευρώ μισθό, όπως ψηφίστηκε στα τελευταία μέτρα. Ομηρία είναι η καταδίκη του μέλλοντός τους απ’ τον καπιταλισμό. Ομηρία, που τη βιώνουν από την αρχή σχεδόν της ζωής τους, είναι το εκπαιδευτικό σύστημα του κεφαλαίου και του κράτους.

Δεν είναι η πρώτη φορά που εφαρμόζεται η πολιτική των επιστρατεύσεων. Τη ζήσαμε και στις πρόσφατες απεργιακές κινητοποιήσεις των εργαζόμενων στο ΜΕΤΡΟ και των ναυτεργατών, λίγο παλιότερα των υπαλλήλων καθαριότητας αλλά και σε άλλες περιπτώσεις.  Είναι χαρακτηριστική η δήλωση ανώνυμου κυβερνητικού εκπροσώπου στους New York Times, λίγο μετά τις εκκενώσεις των καταλήψεων Villa Amalias και Σκαραμαγκά: «Η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να συγκρουστεί και με άλλες ομάδες, μεταξύ των οποίων μαχητικά συνδικάτα που μπορούν να εμποδίσουν τα σχέδια της κυβέρνησης Σαμαρά για αντιδημοφιλείς οικονομικές μεταρρυθμίσεις και ιδιωτικοποιήσεις που ζητούν οι δανειστές της Ελλάδας». Οι επιστρατεύσεις θα γίνουν πλέον κανόνας αν οι αγώνες της τάξης των καταπιεσμένων κι εκμεταλλευόμενων δεν συνδεθούν μεταξύ τους και δεν ριζοσπαστικοποιηθούν. Η ισοπέδωση οποιασδήποτε μορφής αντίστασης αποτελεί προϋπόθεση για την επιχειρούμενη αναδιάρθρωση του κεφαλαίου. Εκφράζει τη διάθεση της κυριαρχίας να προχωρήσει στην καθυπόταξη του συνόλου της κοινωνίας και να καθιερώσει ένα νέο μοντέλο καπιταλιστικής ανάπτυξης. Στο μοντέλο αυτού του σύγχρονου ολοκληρωτισμού δεν χωρούν αστικοδημοκρατικά προσχήματα ούτε «συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα». Το μόνο πράγμα που μπορεί να αποκρούσει τους σχεδιασμούς κράτους και κεφαλαίου είναι οι αδιαμεσολάβητοι κοινωνικοί και ταξικοί αγώνες. Ενάντια στον κοινωνικό αυτοματισμό, τον πόλεμο όλων εναντίον όλων και τον κοινωνικό  εκφασισμό, να αντιτάξουμε την αλληλεγγύη των από τα κάτω και την κοινωνική και ταξική αντεπίθεση. Να γίνει ο αγώνας τον εκπαιδευτικών η αρχή αυτής της αντεπίθεσης.

Οι καθηγητές καλούν σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας ενάντια στην επιστράτευση τη Δευτέρα 13/5 στις 19:00, έξω από τα γραφεία τις ΟΛΜΕ κι ασκούν πιέσεις για την κήρυξη γενικής απεργίας την Παρασκευή 17/5. 

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ 

ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

Να υψώσουμε τις φωνές μας ενάντια στην κρατική τρομοκρατία

ΠΟΡΕΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΑ ΜΕΣΑ ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ ΑTHENS INDYMEDIA, 98FM, ΕΝΤΑΣΗFM
Πέμπτη 25 Απρίλη 18.00 Μοναστηράκι

propylaia

Χθες, 24/4/2013, λίγο πριν το μεσημέρι, σύντροφοι και συντρόφισσες ανάρτησαν γιγαντοπανό στην πρόσοψη της πρυτανείας του Πανεπιστημίου Αθηνών στα Προπύλαια, στα πλαίσια δράσεων αλληλεγγύης ενάντια στη φίμωση των μέσων αντιπληροφόρησης Athens Indymedia και Ραδιοζώνες Ανατρεπτικής Έκφρασης-98 FM. Λίγη ώρα μετά την ανάρτηση του πανό, ένας εσμός μπάτσων, αποτελούμενος από ΜΑΤ, ΔΕΛΤΑ, ΔΙΑΣ και ασφαλίτες, κατέφτασε στο σημείο και προσήγαγε όλους τους συγκεντρωμένους (μεταξύ των οποίων και δυο τουρίστες). Οι απειλές προς τους παρευρισκόμενους ρεπόρτερ, προκειμένου να μην τραβηχθούν πλάνα από την χουντικού τύπου αστυνομική επιχείρηση, ήρθαν να συμπληρώσουν το κατασταλτικό σκηνικό. Ακολούθησε εκκένωση της Πρυτανείας και εισβολή της αστυνομίας στο κτήριο, η οποία αναζητούσε “ενοχοποιητικα στοιχεία”, αλωνίζοντας στους χώρους του πάλαι ποτέ πανεπιστημιακού ασύλου. Τελικός απολογισμός, 72 προσαγωγές, έξι από τις οποίες μετατράπηκαν σε συλλήψεις για “προσβολή εθνικών συμβόλων”.

Το καθεστώς χτυπά πλέον τους αγωνιζόμενους, τις δομές και τις υποδομές μας με κάθε ευκαιρία,  θέλοντας να κάνει ξεκάθαρο σε όλη την κοινωνία πως αυτό και μόνο αυτό θα επιβάλλει τους κανόνες του παιχνιδιού και δε θα ανεχτεί καμία πράξη αντίστασης. Όμως, κράτος και κεφαλαίο ξεχνούν πως αυξάνοντας την κατασταλτική βία και προσπαθώντας να εξοντώσουν με κάθε (φυσικό, οικονομικό, νομικό) τρόπο τις εστίες αντίστασης και αλληλεγγύης των «από τα κάτω», γκρεμίζουν ταυτόχρονα κάθε αυταπάτη περί κοινωνικής ειρήνης, επιβεβαιώνοντας την αντικοινωνική τους φύση και την ταξική ανισότητα πάνω στην οποία στηρίζονται.

Η αντιπληροφόρηση, η ελεύθερη έκφραση και η διακίνηση των ιδεών δεν καταστέλλονται, δεν φιμώνονται.

Απέναντι σε αυτή την λαίλαπα καταστολής να αντιτάξουμε την φωτιά της αλληλεγγύης μας.

Ενημέρωση από τη συζήτηση για την προοπτική της δημιουργίας αναρχικής πολιτικής οργάνωσης

Με την παρουσία 47 αναρχικών συλλογικοτήτων από 11 πόλεις, πραγματοποιήθηκε στις 2 Μάρτη 2013 η συζήτηση για την προοπτική του σχηματισμού αναρχικής πολιτικής οργάνωσης που είχαν καλέσει οι συλλογικότητες “Καθ’ οδόν”, “Κύκλος της Φωτιάς”, “Αναρχικοί για την Κοινωνική Απελευθέρωση” και “Στέκι Αντίπνοια”. 33 σχήματα διάβασαν εισηγήσεις, μέσα από τις οποίες εκφράστηκε ένας πλούτος απόψεων, ενώ διαπιστώσαμε μία ισχυρή κοινότητα με πολλές συλλογικότητες, τόσο στο επίπεδο της ανάλυσης της κοινωνικής πραγματικότητας όσο και στην εκτίμηση για την αναγκαιότητα της δημιουργίας αναρχικής πολιτικής οργάνωσης, γεγονός που επιτρέπει στην πρωτοβουλία αυτή να προχωρήσει σε επόμενα βήματα με αισιοδοξία.
Χαιρετίζουμε όσα σχήματα στοχάστηκαν πολιτικά πάνω σε αυτή την πρωτοβουλία αλλά και όσους/ες στήριξαν και την στηρίζουν πλέον ως διαδικασία. Όσες ομάδες δεν παρευρέθησαν, για λόγους ανεξάρτητους από τη βούληση και την πολιτική τους τοποθέτηση, έχουν τη δυνατότητα το κάνουν στη συνέχεια.

Οργανωτικά, βρισκόμαστε μόλις στην αρχή ενός δύσκολου δρόμου, μέσα στους καθημερινούς αγώνες, στον κοινωνικό-ταξικό πόλεμο. Ενός δρόμου που φιλοδοξεί να δυναμώσει το κάλεσμα της επανάστασης, να συσπειρώσει και να πολλαπλασιάσει δυνάμεις, να ενισχύσει τον αγώνα των καταπιεζόμενων και εκμεταλλευόμενων την ώρα που το κράτος και το κεφάλαιο επιτίθενται σε όλα τα μέτωπα .

Για κάθε πληροφορία ή άλλο ζήτημα, το e-mail anar_organosi@riseup.net
παραμένει για την ώρα.

Αναρχική συλλογικότητα Καθ’οδόν, Αναρχική συλλογικότητα Κύκλος Της Φωτιάς, Αναρχικοί για την Κοινωνική Απελευθέρωση,  Στέκι Αντίπνοια.

22/2/13, Πάτρα, εκδήλωση “Ολοκληρωτισμός – Κρίση και οργανωμένη ελευθεριακή απάντηση”

Το παρακάτω κείμενο διαβάστηκε αντί εισήγησης στην εκδήλωση της συλλογικότητας No man’s land με τίτλο “Ολοκληρωτισμός – Κρίση και οργανωμένη ελευθεριακή απάντηση” η οποία πραγματοποιήθηκε στις 22/2/2013 στο εργατικό κέντρο Πάτρας. Ο σκοπός της ανάγνωσης αυτού του κειμένου, ήταν η αιτιολόγηση της μη συμμετοχής μας τελικώς στη συγκεκριμένη εκδήλωση, ενώ ήμασταν ανακοινωμένοι ως εισηγητές.

Σύντροφοι/ισσες,

Δε θα τοποθετήθουμε σήμερα ως συλλογικότητα, επί των θεματικών της εκδήλωσης
παρά το ότι αναφερόμαστε στην αφίσα των συντρόφων ως ομιλητές. Θα θέλαμε να αναφερθούμε εν τάχει στους λόγους που μας οδήγησαν σε αυτή την επιλογή.

Να ξεκαθαρίσουμε αρχικά ότι δεν καταλογίζουμε στους συντροφους και τις
συντρόφισσες της 
Νo man’s land κανενός είδους κακή πρόθεση για τα ζητήματα
που προέκυψαν.

Ένα πρώτο ζήτημα που προέκυψε αφορά σε αυτό που εκλάβαμε ως αλλαγή της θεματικής της εκδήλωσης.
Από τις ενημερώσεις που είχαμε, θεωρήσαμε ότι οι θεματικές της εκδήλωσης ήταν
α) η παρουσίαση των θέσεων της συλλογικότητας σας και
β) μια συζήτηση σχετική με το ζήτημα της οργάνωσης.
Αυτό που δεν έγινε κατανοητό από τη μεριά μας ήταν το ότι η διακύρηξη της συλλογικότητας σας δε θα ήταν μια διακύρηξη αρχών, στόχων, θέσεων αλλά θα είχε συγκεκριμένη θεματική [κρίση και ολοκληρωτισμός].
Θεωρούμε ότι πρόκειται όντως για παρεξήγηση με ευθύνή και της 
Νo man’s land, μια και δεν μας έστειλαν έγκαιρα την αφίσα της εκδήλωσης με τον πλήρη της τίτλο, αλλά και δική μας, μια και δε ρωτήσαμε λεπτομέρειες για την εκδήλωση και μείναμε κυρίως σε τηλεφωνικές επικοινωνίες μεταξύ συντρόφων.

Για το δεύτερο θέμα που προέκυψε

Η Καθ’ οδόν είμαστε μια αναρχική πολιτική συλλογικότητα και συμμετέχουμε ενεργά στις δράσεις και τις ζυμώσεις του αναρχικού/ελευθεριακού κινήματος. Συμμετέχουμε ατομικά στους κοινωνικούς/ταξικούς αγώνες και προσπαθούμε να δρούμε τόσο στο εσωτερικό μας όσο και σχετιζόμενοι με άλλα πολιτικά εγχειρήματα και συλλογικότητες μέσα σε ένα αναρχικό αξιακό πλαίσιο.

Αποτελεί θέση της συλλογικότητάς μας το ότι δε συνδιοργανώνουμε και δε συμμετέχουμε σε εκδηλώσεις από κοινού με ανθρώπους που θέτουν εαυτούς εκτός αναρχικού/ελευθεριακού κινήματος, που ασκούν κριτική αφ’ υψηλού όντες εκτός κινηματικών διαδικασιών και συνεπώς χωρίς πραγματικό ενδιαφέρον για τη βελτίωση του κινήματος. Τις εισηγήσεις τις αντιλαμβανόμαστε επίσης εντός ενός κινηματικού πλαισίου ζύμωσης και μελλοντικής συνδιαμόρφωσης μεταξύ δρώντων
υποκειμένων του κινήματος. Η συμμετοχή και προβολή “ειδικών” πολιτικών
αναλυτών σε πολιτικές εκδηλώσεις είναι εκτός της δικής μας λογικής.

Τα τελευταία χρόνια αντιμετωπίζουμε επίσης το εξής “παράδοξο” φαινόμενο. Από τη μία την υιοθέτηση αναρχικών προταγμάτων όπως η αυτοοργάνωση, η αντιιεραρχία, η κοινωνικοποίηση κλπ, και συνθημάτων όπως το “να παρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας”, από κόμματα της αριστεράς, από αμεσοδημοκρατικά μορφώματα χωρίς καμία ταξική αναφορά, με την ταυτόχρονη από την μεριά τους λασπολογία και συκοφάντηση για το αναρχικό κίνημα, τη θεώρηση και τη δράση που αυτό παράγει.

Πέραν αυτών, παραπλήσια συμπεριφορά έχουν διάφοροι ακαδημαϊκοί και επαϊοντες δημοσιολόγοι. Υιοθετούν δηλαδή θεμελιώδη χαρακτηριστικά της αναρχικής θεώρησης, τα παρουσιάζουν ως κάτι “νέο” και “πρωτοπόρο” και στη συνέχεια προκειμένου να αποκτήσουν και να αποδείξουν τη δική τους “αυτόνομη” υπόσταση, στρέφονται
ενάντια στη μήτρα από την οποία προήλθαν οι ιδέες αυτές.

Θεωρούμε ότι ο κοινωνικός/ταξικός πόλεμος διεξάγεται και στο πεδίο των ιδεών και των εννοιών, και είναι σημαντικότατη η προσπάθεια πραγμάτωσης των αναρχικών προταγμάτων μέσα από κάθε πολιτική μας δραστηριότητα.

Συνεπώς δεν επιθυμούμε τη συμμετοχή σε πολιτικές εκδηλώσεις στις οποίες
ταυτόχρονα με τη συμμετοχή αγωνιζόμενων πολιτικών υποκειμένων, προβάλλεται
η συμμετοχή παρατηρητών και αναλυτών της δράσης των τελευταίων.